Koperquatsch

Elektrotechniek - Werktuigbouwkunde

Door: Rypke Zeilmaker

Marktsituatie heeft meer inlvoed op prijzen dan mijnbouwtechniek13-02-2009

Door de snel stijgende prijs van koper is de diefstal van het metaal de afgelopen jaren enorm toegenomen. Het verschil tussen vraag en aanbod bedraagt 5 %, en groeit naar 30 % in 2016. Biologische mijnbouw en koperwinning op de zeebodem moeten het gat dichten. ‘Ik werk al bijna een halve eeuw in de mijnbouw en heb nog nooit een erts zien opraken.’

Ze staan nog op hun voetstuk. Wie het Marx-Engels-Forum in Berlijn bezoekt, treft de twee aanklagers van het kapitalisme nog in brons gegoten. Toeristen laten zich bij Marx op schoot fotograferen. Het DDR-monument heeft de beeldenstorm overleefd. Door heel Europa verdwenen standbeelden van staatshoofden en filosofen van hun voetstuk. Koperdieven hadden lak aan erfgoed en iconen, zij zagen zesduizend euro per ton loepzuivere dienst aan het grootkapitaal. Pas nu prijzen als gevolg van de kredietcrisis zakken, staan de bronzen communisten weer veilig.
De metaalhonger van China en India, maar ook Brazilië is de meest aangehaalde verklaring voor de stijgende prijzen. Een andere is het verschijnen van apocalyptische scenario’s over oprakende grondstoffen. Voor liefhebbers van doemscenario’s zal de toekomst tegenvallen, want de voorspelde eindtijd van alle voorraden bleef de afgelopen halve eeuw verrassend constant. Zo raakte de kopervoorraad tot het jaar 2000 gemiddeld elk jaar over vijftig jaar op. In 1950 werd over veertig jaar het einde van alle kopervoorraden voorspeld.
De huidige schaarste bij de basismetalen koper, zink, lood, nikkel en tin is te wijten aan zuinigheid. Van het exploratiebudget van mijnbouwbedrijven eind jaren negentig tot 2004 ging ruim 50 % naar goud en 13 % naar diamanten; slechts 27 % werd in de exploratie van basismetalen gestoken. Bij de toen heersende marktprijzen was investeren in koper, zink, lood, nikkel en tin voor mijnbouwers niet interessant. Nu weer wel. Zo opent ’s werelds grootste koperwinner Antagofasta in Chili een vierde mijn, waarvan de feitelijke voorraden al jaren bekend waren. Zelfs de oude mijnen van Salomo in Jordanië krijgen nu extra beschermde status als archeologisch erfgoed, om te voorkomen dat autoriteiten in de toekomst hier mijnbouwconcessies uitgeven.