'Laat computer zelf beste formule kiezen'

Informatietechnologie

Door: drs. timo können

Conrad Wolfram voorziet autonome functie voor rekenprogramma's 30-11--0001

Wiskundige hulpprogramma's nemen de gebruiker steeds meer taken uit handen. Schuilt daarin niet het gevaar dat wetenschappers en ingenieurs blindelings op hun computer vertrouwen en geen gevoel meer hebben voor wat ze doen? Juist niet, zegt Conrad Wolfram, directeur strategische ontwikkeling van Wolfram Research, het bedrijf dat het programma Mathematica op de markt brengt.

De broer van Conrad Wolfram, de briljante jonge natuurkundige Stephen Wolfram, werkte begin jaren tachtig als promovendus bij het Californische CalTech. Het ergerde hem dat hij voor elke wiskundige exercitie een ander computerprogramma nodig had. Het ene programma tekende een grafiek, het andere rekende een integraal uit. Uitwisseling van gegevens was niet mogelijk. Hij besloot toen zelf een programma te schrijven dat flexibel genoeg was om al deze verschillende dingen te doen. Dat werd Symbolic Manipulation Program (SMP), een soort programmeertaal voor wiskundige bewerkingen. SMP was zo'n succes dat de Engelsman Wolfram in de Verenigde Staten het bedrijf Wolfram Research oprichtte om het programma commercieel uit te baten. Vanaf het begin betrok hij zijn tien jaar jongere broer Conrad, toen nog student in het Britse Cambridge, bij het bedrijf. Uit SMP groeide het programma Mathematica, dat in 1988 werd gelanceerd. Mathematica werkt evenals zijn voorganger met symbolen in plaats van alleen met getallen. Zo behandelt het een functie niet als een reeks getalwaarden, maar als een symbolische uitdrukking ('f(x) = sin x'), die het kan manipuleren. Het programma is bijvoorbeeld in staat de primitieve van veel functies te bepalen. Inmiddels heeft Mathematica, dat aan versie 6.0 toe is, wereldwijd zo'n twee miljoen gebruikers. Conrad Wolfram, werkzaam bij de Britse divisie en directeur strategische ontwikkeling van Wolfram Research, was in Nederland om op een gebruikersdag de nieuwe versie te demonstreren.

Lees verder in De Ingenieur Nr.12/13