Toekomstdenken

Vandaag lanceren we Toekomstdenken, een nieuwe rubriek in samenwerking met grafisch ontwerper Erik Terlouw. We presenteren steeds een futuristisch idee op onze website en vragen lezers om input. Die bijdragen worden gebruikt voor een artikel in De Ingenieur op papier. Deel 1: de Capsuletrein.

 

1 Wat is het probleem?

Onze mobiliteit is een hot topic. Je kan nog zoveel rijstroken op de snelweg extra aanleggen, uiteindelijk slibben ze toch weer dicht. Dat moet dus anders, meent grafisch ontwerper Erik Terlouw, voormalig art director van dagblad Trouw. 'De behoefte aan particuliere vervoermiddelen neemt af, en we worden ons steeds bewuster van ons verspillende gedrag', zegt Terlouw. 'Veel jongeren gaan gemotiveerd over op deelvervoer. Bij het nadenken over de vervolgstappen op het gebied van mobiliteit, is het van belang je te kunnen inleven in de mogelijkheden die gaan komen.'

Erik Terlouw

Van de bestaande treinen moeten we het niet hebben, denkt Terlouw. 'De Nederlandse treinen zijn in de loop der tijd steeds zwaarder geworden. De ondergrond is daar echter lang niet altijd geschikt voor, met het risico op verzakkingen van spoordijken.' 

 

2 Wat is de oplossing?

Precies in de week dat de Nederlandse Spoorwegen met minder treinen in de dienstregeling gaat rijden, presenteren wij het concept 'De Capsuletrein' van Terlouw als eventuele oplossing voor duurzaam vervoer voor iedereen. Het is een lichtgewicht trein die op magneten zweeft en elektromagnetisch wordt aangedreven. De capsules moeten meer frequent gaan rijden dan bestaande treinen in Nederland. 

Op de tweede artist impression is te zien hoe er in het midden van de capsule dertig zitplaatsen zijn gesitueerd. De Capsuletrein heeft geen machinist aan boord en is zelfrijdend. Van personeelstekorten heeft deze nieuwe trein dus geen last. Er komt steeds na vijf minuten weer een nieuwe capsule voorrijden.

De schaarse ruimte in ons land moeten we zo efficiënt mogelijk gebruiken, meent Terlouw. In beeld drie, onderaan dit artikel, laat hij de mogelijkheid zien de infrastructuur van de Capsuletrein te verbinden met de masten van windturbines, die in de middenbermen van ons wegenstelsel kunnen worden geplaatst. ‘Dit is een andere manier om bestaande infrastructuur te hergebruiken’, aldus Terlouw.

 

3 Is dit technisch haalbaar?

In principe wel. De magnetische aandrijving van treinen wordt in China en, vooral, Japan, al decennia toegepast. Lichtgewicht voertuigen zijn ook al bekend, van metro's en van monorails op vliegvelden. Maar graag leggen we de vraag ook aan u voor.
 

 

4 Wat let ons dan nog?

Bedenker van het concept Erik Terlouw heeft een paar vragen om zijn ideeën te toetsen:

  • Hoe kunnen de cilinders licht maar toch sterk gemaakt worden? Welke materialen heb je daarvoor nodig?
  • Is bestaande infrastructuur te gebruiken voor het nieuwe type trein?
  • Kan op het bestaande spoor een magnetisch veld aangelegd worden dat de capsules voortbeweegt?
  • En dan de stroomvoorziening: kan het zonnedak op elke capsule voldoende energie leveren voor de aandrijving?
  • Hoe zorg je dat de capsules zelfrijdend worden en dat ze stipt op tijd rijden?
  • Is dit een haalbaar concept?

 


Illustraties: Erik Terlouw
 

Reageer nu!
Wat vind jij van dit ontwerp? Heb je antwoorden op de vragen van Erik Terlouw, of andere tips? Mail ze naar redactie@ingenieur.nl of zet ze in de discussie-balk onder dit bericht (wel eerst even de cookies accepteren!). De meest relevante reacties gebruiken we voor een artikel in het decembernummer van De Ingenieur.

Vond je dit een interessant artikel, abonneer je dan gratis op onze wekelijkse nieuwsbrief.